ICHTEGEM. Zowel bij de miniemen als bij de knapen van KVC Ichtegem lopen er een aantal meisjes te voetballen. En ze moeten zeker niet onderdoen voor hun mannelijke collega’s.
Bo Van Hyfte (13) woont in de Rondomstraat 35 te Ichtegem. Ze is de dochter van Stefaan en Sabine Diet en heeft nog een zus Cynthia en een broer Quincy. Ze loopt school in het Smik te Koekelare en volgt er de richting Moderne, het tweede jaar. Bo speelt zowel bij de U13 als bij de U15. “Ik voel me goed, zowel bij de miniemen als bij de knapen,” zegt Bo. “Ik doe het heel graag en vind van mezelf dat ik heel goed mee kan, ik kan mijn ‘mannetje’ staan. Ik speel op het middenveld en doe dit heel graag. Ik ben heel tevreden over de trainer, hij leert ons heel wat bij. Maar ook over de ploeggenoten zeker geen slecht woord. Er zitten soms wel eens minder goeie wedstrijden tussen, maar over het algemeen zijn de matchen nooit ronduit slecht. Ik maak er het beste van. Ik heb geen idool in het voetbal, maar Barcelona is wel mijn favoriete ploeg. Volgend jaar ga ik de sportschool volgen en wil ik ook nog verder voetballen. Ook zaalvoetbal speel ik. Ik wil graag zo lang mogelijk bij de jongens voetballen, en dan ga ik misschien voer naar de damesploeg. Goed dat we die hier hebben hé! Bij de miniemen winnen we heel veel, maar bij de knapen is dat veel minder. We vallen vaak wat licht uit, ook in gestalte is de tegenstander ons meestal de baas. Titelambities hebben we dus bijgevolg zeker niet, maar we proberen ons wel elke week te amuseren.”
Karin Rabaey (U11 KVC Ichtegem)
‘Altijd stipt op tijd!’
Karin (37) is getrouwd met Andy Velghe en woont samen met de kinderen Sarah (12), Matthijs (10) en Silke (7) in de Zuidstraat 192 te Ichtegem. Beroepshalve is Karin kraamverzorgende in De Wieg in Brugge. Ze komt bijna elke week supporteren voor zoon Matthijs. “Toen ik jonger was, deed ik ook wat aan sport, vooral lopen en soms zwemmen. Nu gaan de kinderen voor in hun sport en zal ik later wel terug de draad opnemen. Ik ben een sportief persoon, altijd bezig. Het is nodig dat de kinderen sport doen, in plaats van voor de TV te hangen. Ik was zelf geïnteresseerd en via een vriendin die hier al iemand had die voetbalde, ben ik komen kijken. Het is mooi om je zoon zo bezig te zien. We hebben een goeie klik met de andere ouders en kijken er iedere zaterdag weer naar uit om samen te komen. Ik durf nogal eens luidruchtig uit de hoek te komen, maar het moet sportief blijven: het zijn nog kinderen hé. Sommige mensen durven dat wel eens vergeten, je mag nooit andere kinderen afmaken. Je moet het positief benaderen. Wanneer ik de meisjes nergens moet heenvoeren, tracht ik altijd aanwezig te zijn. Alles staat al van de avond voordien klaar, want Matthijs wil altijd heel stipt op tijd zijn. Hij is ook altijd zeer trots als ik er ben. Het gaat elk jaar beter en beter met hun ploegje. Het blijft een spelletje en ze moeten erin groot worden, maar het voornaamste is dat ze zich blijven amuseren. Wie weet, groeit er nog een prof uit? (lacht). Ik vind het leuk dat hij het doet, maar ik wil hem zeker niet forceren. Hij mag nog altijd kiezen en de studies blijven ook belangrijk.”
ICHTEGEM. Niels Saelens (7) voetbalt bij de U8 van KVC Ichtegem. Hij woont in de Moerdijkstraat 58 in Ichtegem en is het zoontje van Günther en Lieselot Lava. Hij heeft ook nog een zusje: Lynn. Niels loopt school in de ‘Schatkist’ in Ichtegem. “Ik kan overal spelen maar het liefst speel ik vooraan, dan kan ik doelpunten scoren,” zegt Niels. “Ik voetbal zeer graag en hoop het nog lang te doen. Mijn trainer is Dominique Meulemeester en het is een heel goeie trainer. Maar ook de vriendjes uit mijn ploeg zijn echte kameraadjes. We hebben een goeie ploeg want we verliezen niet veel. Messi is mijn grote favoriet, ik hoop om even goed als hem te worden. En natuurlijk ben ik dan ook supporter van Barcelona, de ploeg van Messi hé. We speelden al enkele goeie wedstrijden en ik heb nog geen slechte wedstrijden meegemaakt. Ik denk dat we binnen enkele jaren een goeie ploeg zullen hebben. Wat ik ook zeer leuk vind is dat er iedere keer minstens één van mijn ouders aanwezig is. Mijn mama is afgevaardigde van ons ploegske, die is er dus bijna wekelijks bij, maar ik ben altijd zeer trots als papa ook aanwezig is. Mijn zus is bijna ook altijd van de partij. Ik ben altijd zeer tevreden dat ze naar mijn wedstrijdjes komen kijken en ik ben dan zeker niet zenuwachtiger dan anders.
Vader Marnix mist geen enkele wedstrijd van zijn zoon
‘Ik blijf hem steunen!’
ICHTEGEM. Een trotse vader Marnix Victoor steunt zijn zoon William door dik en dun. William is de doelman van het eerste elftal van KVC Ichtegem.
Marnix (49) woont in de Veldschoolstraat 14 te Eernegem en verdient zijn brood als magazijnier bij landbouwproducent CNH. “Ik heb zelf altijd gevoetbald vanaf de miniemen tot mijn vijfendertigste jaar bij het eerste elftal. Ik was middenvelder. Ik heb ook zes jaar gebokst en was zelfs Kampioen van België bij de liefhebbers. Nu ben ik hulptrainer bij boksingclub Lichtervelde. Ik kan dus een woordje meepraten over sport. Ik ben heel tevreden over de prestaties van William. Verleden jaar werd hij hier eerste doelman en met zijn negentien jaar heeft hij een prachtig seizoen gespeeld en heel wat punten gepakt voor de ploeg. Ik ga altijd mee, verleden jaar heb ik drie wedstrijden van de beloften gemist en geen enkele van het eerste elftal. We zijn altijd met veel supporters paraat en de sfeer is heel goed. Zowel in de voormiddag als in de namiddag zijn we er. Ook de verhouding tussen de spelers en de supporters is optimaal. Mijn zoon is indertijd doorgeschoven van de scholieren naar de reserven en daarom blijf ik ook de reserven volgen. Hij heeft graag dat ik er ben, in het begin durfde ik nogal eens te roepen, aanwijzingen geven, maar nu heeft hij liever dat ik dat niet meer doe. Maar ik blijf hem steunen. Dit is echt een jeugddroom van mij die uitkomt!”
Sportieve mama volgt haar zonen
Fervente supporter
ICHTEGEM. Vicky Lingier is heel veel te vinden langs het voetbalveld te Ichtegem. Ze heeft dan ook twee zoontjes die ze wil aanmoedigen.
Vicky (36) is gehuwd met Xavier Pottier en woont in het Koolveld 16 te Ichtegem. De kinderen Mauro (9) en Mylan (7) voetballen beiden, de oudste bij de U9 en de jongste bij de U7 en er is nog een derde kindje op komst. Vicky is ergotherapeut van beroep. “Ik heb altijd zelf veel aan sport gedaan: volleybal, badminton, judo en lopen. Door een knieblessure was ik echter genoodzaakt om ermee te stoppen. De kinderen wilde heel graag voetballen en KVC Ichtegem was dichtbij en dit is gemakkelijk. Hier heerst een goeie sfeer, de entourage is heel goed. Er zijn nooit problemen, de club doet veel voor de kinderen. Leuke trainingen, Kerstfeestje, enz. Ik maak ook dat ik altijd kan meegaan, ik ben een harde supporter. Bij Ichtegem vallen de supporters goed mee, maar ik heb al de aanhangers van sommige andere ploegen gehoord… Ze zouden moeten beschaamd zijn om zulke dingen naar zo’n jonge kinderen te roepen. De was die er bij komt zie ik niet als een overlast. Ik heb ook nog een man die aan mountainbike doet, dus dat brengt ook veel vuile was mee. Ik volg veel wedstrijden en trainingen en de kinderen hebben dat wel graag. Zolang ze zich prettig voelen in hun sport, is alles goed. We zullen ze nooit verplichten, maar ze mogen het wel doen. Sport is gezond, maar je mag er niet té veel van verwachten. Ze mogen niet geforceerd worden om boven hun niveau te acteren. Noch mijn man, noch ikzelf stellen hoge verwachtingen aan hun sportieve toekomst.”
ICHTEGEM. Nathalie Demeulemeester is minstens twee maal per week te vinden aan een terrasje naast het voetbalveld.
Nathalie (26) is getrouwd met Wim Neyt (43) en woont samen met de kinderen Quin (5) en Jarne (1) in de Rozenlaan 24 te Eernegem. Ze verdiend haar brood als arbeider. “Vroeger heb ik veel gesport, ik deed zowat van alles: badminton, spinning, squash, … We kwamen hier terecht omdat mijn oom hier trainer is. Dominique Demeulemeester neemt de allerkleinsten onder handen. Het is een goeie bende en samen met de ouders zitten we altijd gezellig samen. We hadden eerst een kennismakingstraining, maar met vragen, eender wat, kan je hier altijd terecht. De trainer is zeer aanspreekbaar en de club biedt zelf aan om sommige papieren zelf in te vullen. Ik ben altijd aanwezig op de training, de kindjes zijn nog klein hé. Quin speelt nog geen wedstrijdjes, maar ik denk dat ik een rustige supporter zou zijn. Ik ben geen trainer, dus laat ik het roepen aan anderen over. Ik maak zelfs dat hij me zo weinig mogelijk ziet, want anders wil hij altijd zijn kuren tonen. Och, hij gaat heel graag naar de training, want hij is altijd van een uur van tevoren klaar. Ik ben blij dat hij sport, van mij moest hij dat, eender wat. En wanneer hij zich goed voelt bij voetbal, waarom niet? Maar wel in het achterhoofd houden dat de school altijd op de eerste plaats komt. Ja, hij wou altijd al voetballen, hij wil worden zoals Xavier in FC De Kampioenen, die reeks kent hij bijna vanbuiten.”
ICHTEGEM. Voor papa Kris Vanacker is het voetbal van zoon Ronan hét belangrijkste: alles moet ervoor wijken. Kris slaat geen enkele wedstrijd of training over.
Kris woont in de Engelstraat 15 A in Ichtegem samen met vrouwtje Jill Dejonghe en de kinderen Chanti (13), Ronan (11) die bij de U11 aantreedt en Aaron (7). Het gezin komt uit Oost-Vlaanderen en Kris heeft hier nieuw werk gezocht: als heftruckbestuurder bij een nieuw opgericht bedrijf in Oostende. “Ik heb gans mijn leven gevoetbald,” zegt Kris. “Tot ik veertig was. Ik kan over voetbal dus een aardig woordje meepraten. We wilden altijd al terugkomen naar West-Vlaanderen. Ik kon daar gewoon niet aarden, de mensen zijn hier ook veel vriendelijker. Het is hier ook veel rustiger en dat heb ik wel nodig. Ronan wou altijd voetballen, we wonen dicht bij het veld. Het zijn hier leuke vriendjes en hij heeft een goeie trainer. Zoiets hoor je graag van je kinderen hé. Ik ga zeker iedere week mee, ik ben een harde supporter, hier heb ik altijd van gedroomd. Ik supporter altijd goed maar zal de tegenpartij of de scheidsrechter nooit uitschelden. Maar ik zal mijn zoon wel zeggen waar het op staat en hem positief aanmoedigen. Ikzelf vind het nodig om aanwezig te zijn, als er iets misloopt, ben je er dan ook bij. Ik zou heel graag hebben dat hij in zijn sport doorgaat, als hij zich kan schikken en past in een ploeg. Wat ik van de derde time vindt? Ik blijf gemakkelijk plakken (lacht). Maar het is wel erg belangrijk om sociale contacten te leggen,” besluit Kris.
Tue, 09/20/2011 - 23:31 | 
Anonymous
Comments
Volgende Jaar Sportschool
‘Volgend jaar sportschool’
ICHTEGEM. Zowel bij de miniemen als bij de knapen van KVC Ichtegem lopen er een aantal meisjes te voetballen. En ze moeten zeker niet onderdoen voor hun mannelijke collega’s.
Bo Van Hyfte (13) woont in de Rondomstraat 35 te Ichtegem. Ze is de dochter van Stefaan en Sabine Diet en heeft nog een zus Cynthia en een broer Quincy. Ze loopt school in het Smik te Koekelare en volgt er de richting Moderne, het tweede jaar. Bo speelt zowel bij de U13 als bij de U15. “Ik voel me goed, zowel bij de miniemen als bij de knapen,” zegt Bo. “Ik doe het heel graag en vind van mezelf dat ik heel goed mee kan, ik kan mijn ‘mannetje’ staan. Ik speel op het middenveld en doe dit heel graag. Ik ben heel tevreden over de trainer, hij leert ons heel wat bij. Maar ook over de ploeggenoten zeker geen slecht woord. Er zitten soms wel eens minder goeie wedstrijden tussen, maar over het algemeen zijn de matchen nooit ronduit slecht. Ik maak er het beste van. Ik heb geen idool in het voetbal, maar Barcelona is wel mijn favoriete ploeg. Volgend jaar ga ik de sportschool volgen en wil ik ook nog verder voetballen. Ook zaalvoetbal speel ik. Ik wil graag zo lang mogelijk bij de jongens voetballen, en dan ga ik misschien voer naar de damesploeg. Goed dat we die hier hebben hé! Bij de miniemen winnen we heel veel, maar bij de knapen is dat veel minder. We vallen vaak wat licht uit, ook in gestalte is de tegenstander ons meestal de baas. Titelambities hebben we dus bijgevolg zeker niet, maar we proberen ons wel elke week te amuseren.”
(Johan Vandaele)
Altijd stipt op tijd
Karin Rabaey (U11 KVC Ichtegem)
‘Altijd stipt op tijd!’
Karin (37) is getrouwd met Andy Velghe en woont samen met de kinderen Sarah (12), Matthijs (10) en Silke (7) in de Zuidstraat 192 te Ichtegem. Beroepshalve is Karin kraamverzorgende in De Wieg in Brugge. Ze komt bijna elke week supporteren voor zoon Matthijs. “Toen ik jonger was, deed ik ook wat aan sport, vooral lopen en soms zwemmen. Nu gaan de kinderen voor in hun sport en zal ik later wel terug de draad opnemen. Ik ben een sportief persoon, altijd bezig. Het is nodig dat de kinderen sport doen, in plaats van voor de TV te hangen. Ik was zelf geïnteresseerd en via een vriendin die hier al iemand had die voetbalde, ben ik komen kijken. Het is mooi om je zoon zo bezig te zien. We hebben een goeie klik met de andere ouders en kijken er iedere zaterdag weer naar uit om samen te komen. Ik durf nogal eens luidruchtig uit de hoek te komen, maar het moet sportief blijven: het zijn nog kinderen hé. Sommige mensen durven dat wel eens vergeten, je mag nooit andere kinderen afmaken. Je moet het positief benaderen. Wanneer ik de meisjes nergens moet heenvoeren, tracht ik altijd aanwezig te zijn. Alles staat al van de avond voordien klaar, want Matthijs wil altijd heel stipt op tijd zijn. Hij is ook altijd zeer trots als ik er ben. Het gaat elk jaar beter en beter met hun ploegje. Het blijft een spelletje en ze moeten erin groot worden, maar het voornaamste is dat ze zich blijven amuseren. Wie weet, groeit er nog een prof uit? (lacht). Ik vind het leuk dat hij het doet, maar ik wil hem zeker niet forceren. Hij mag nog altijd kiezen en de studies blijven ook belangrijk.”
(Johan Vandaele)
Favorie? Messi!
Favoriet? Messi!
ICHTEGEM. Niels Saelens (7) voetbalt bij de U8 van KVC Ichtegem. Hij woont in de Moerdijkstraat 58 in Ichtegem en is het zoontje van Günther en Lieselot Lava. Hij heeft ook nog een zusje: Lynn. Niels loopt school in de ‘Schatkist’ in Ichtegem. “Ik kan overal spelen maar het liefst speel ik vooraan, dan kan ik doelpunten scoren,” zegt Niels. “Ik voetbal zeer graag en hoop het nog lang te doen. Mijn trainer is Dominique Meulemeester en het is een heel goeie trainer. Maar ook de vriendjes uit mijn ploeg zijn echte kameraadjes. We hebben een goeie ploeg want we verliezen niet veel. Messi is mijn grote favoriet, ik hoop om even goed als hem te worden. En natuurlijk ben ik dan ook supporter van Barcelona, de ploeg van Messi hé. We speelden al enkele goeie wedstrijden en ik heb nog geen slechte wedstrijden meegemaakt. Ik denk dat we binnen enkele jaren een goeie ploeg zullen hebben. Wat ik ook zeer leuk vind is dat er iedere keer minstens één van mijn ouders aanwezig is. Mijn mama is afgevaardigde van ons ploegske, die is er dus bijna wekelijks bij, maar ik ben altijd zeer trots als papa ook aanwezig is. Mijn zus is bijna ook altijd van de partij. Ik ben altijd zeer tevreden dat ze naar mijn wedstrijdjes komen kijken en ik ben dan zeker niet zenuwachtiger dan anders.
(Johan Vandaele)
Ik blijf hem steunen
Vader Marnix mist geen enkele wedstrijd van zijn zoon
‘Ik blijf hem steunen!’
ICHTEGEM. Een trotse vader Marnix Victoor steunt zijn zoon William door dik en dun. William is de doelman van het eerste elftal van KVC Ichtegem.
Marnix (49) woont in de Veldschoolstraat 14 te Eernegem en verdient zijn brood als magazijnier bij landbouwproducent CNH. “Ik heb zelf altijd gevoetbald vanaf de miniemen tot mijn vijfendertigste jaar bij het eerste elftal. Ik was middenvelder. Ik heb ook zes jaar gebokst en was zelfs Kampioen van België bij de liefhebbers. Nu ben ik hulptrainer bij boksingclub Lichtervelde. Ik kan dus een woordje meepraten over sport. Ik ben heel tevreden over de prestaties van William. Verleden jaar werd hij hier eerste doelman en met zijn negentien jaar heeft hij een prachtig seizoen gespeeld en heel wat punten gepakt voor de ploeg. Ik ga altijd mee, verleden jaar heb ik drie wedstrijden van de beloften gemist en geen enkele van het eerste elftal. We zijn altijd met veel supporters paraat en de sfeer is heel goed. Zowel in de voormiddag als in de namiddag zijn we er. Ook de verhouding tussen de spelers en de supporters is optimaal. Mijn zoon is indertijd doorgeschoven van de scholieren naar de reserven en daarom blijf ik ook de reserven volgen. Hij heeft graag dat ik er ben, in het begin durfde ik nogal eens te roepen, aanwijzingen geven, maar nu heeft hij liever dat ik dat niet meer doe. Maar ik blijf hem steunen. Dit is echt een jeugddroom van mij die uitkomt!”
(Johan Vandaele)
Fervente Supporter
Sportieve mama volgt haar zonen
Fervente supporter
ICHTEGEM. Vicky Lingier is heel veel te vinden langs het voetbalveld te Ichtegem. Ze heeft dan ook twee zoontjes die ze wil aanmoedigen.
Vicky (36) is gehuwd met Xavier Pottier en woont in het Koolveld 16 te Ichtegem. De kinderen Mauro (9) en Mylan (7) voetballen beiden, de oudste bij de U9 en de jongste bij de U7 en er is nog een derde kindje op komst. Vicky is ergotherapeut van beroep. “Ik heb altijd zelf veel aan sport gedaan: volleybal, badminton, judo en lopen. Door een knieblessure was ik echter genoodzaakt om ermee te stoppen. De kinderen wilde heel graag voetballen en KVC Ichtegem was dichtbij en dit is gemakkelijk. Hier heerst een goeie sfeer, de entourage is heel goed. Er zijn nooit problemen, de club doet veel voor de kinderen. Leuke trainingen, Kerstfeestje, enz. Ik maak ook dat ik altijd kan meegaan, ik ben een harde supporter. Bij Ichtegem vallen de supporters goed mee, maar ik heb al de aanhangers van sommige andere ploegen gehoord… Ze zouden moeten beschaamd zijn om zulke dingen naar zo’n jonge kinderen te roepen. De was die er bij komt zie ik niet als een overlast. Ik heb ook nog een man die aan mountainbike doet, dus dat brengt ook veel vuile was mee. Ik volg veel wedstrijden en trainingen en de kinderen hebben dat wel graag. Zolang ze zich prettig voelen in hun sport, is alles goed. We zullen ze nooit verplichten, maar ze mogen het wel doen. Sport is gezond, maar je mag er niet té veel van verwachten. Ze mogen niet geforceerd worden om boven hun niveau te acteren. Noch mijn man, noch ikzelf stellen hoge verwachtingen aan hun sportieve toekomst.”
(Johan Vandaele)
Een keeper als Xavier
FC De Kampioenen achterna
‘Een keeper als Xavier’
ICHTEGEM. Nathalie Demeulemeester is minstens twee maal per week te vinden aan een terrasje naast het voetbalveld.
Nathalie (26) is getrouwd met Wim Neyt (43) en woont samen met de kinderen Quin (5) en Jarne (1) in de Rozenlaan 24 te Eernegem. Ze verdiend haar brood als arbeider. “Vroeger heb ik veel gesport, ik deed zowat van alles: badminton, spinning, squash, … We kwamen hier terecht omdat mijn oom hier trainer is. Dominique Demeulemeester neemt de allerkleinsten onder handen. Het is een goeie bende en samen met de ouders zitten we altijd gezellig samen. We hadden eerst een kennismakingstraining, maar met vragen, eender wat, kan je hier altijd terecht. De trainer is zeer aanspreekbaar en de club biedt zelf aan om sommige papieren zelf in te vullen. Ik ben altijd aanwezig op de training, de kindjes zijn nog klein hé. Quin speelt nog geen wedstrijdjes, maar ik denk dat ik een rustige supporter zou zijn. Ik ben geen trainer, dus laat ik het roepen aan anderen over. Ik maak zelfs dat hij me zo weinig mogelijk ziet, want anders wil hij altijd zijn kuren tonen. Och, hij gaat heel graag naar de training, want hij is altijd van een uur van tevoren klaar. Ik ben blij dat hij sport, van mij moest hij dat, eender wat. En wanneer hij zich goed voelt bij voetbal, waarom niet? Maar wel in het achterhoofd houden dat de school altijd op de eerste plaats komt. Ja, hij wou altijd al voetballen, hij wil worden zoals Xavier in FC De Kampioenen, die reeks kent hij bijna vanbuiten.”
(Johan Vandaele)
Papa weet veel over
Papa weet veel over voetbal
‘Alles moet wijken!’
ICHTEGEM. Voor papa Kris Vanacker is het voetbal van zoon Ronan hét belangrijkste: alles moet ervoor wijken. Kris slaat geen enkele wedstrijd of training over.
Kris woont in de Engelstraat 15 A in Ichtegem samen met vrouwtje Jill Dejonghe en de kinderen Chanti (13), Ronan (11) die bij de U11 aantreedt en Aaron (7). Het gezin komt uit Oost-Vlaanderen en Kris heeft hier nieuw werk gezocht: als heftruckbestuurder bij een nieuw opgericht bedrijf in Oostende. “Ik heb gans mijn leven gevoetbald,” zegt Kris. “Tot ik veertig was. Ik kan over voetbal dus een aardig woordje meepraten. We wilden altijd al terugkomen naar West-Vlaanderen. Ik kon daar gewoon niet aarden, de mensen zijn hier ook veel vriendelijker. Het is hier ook veel rustiger en dat heb ik wel nodig. Ronan wou altijd voetballen, we wonen dicht bij het veld. Het zijn hier leuke vriendjes en hij heeft een goeie trainer. Zoiets hoor je graag van je kinderen hé. Ik ga zeker iedere week mee, ik ben een harde supporter, hier heb ik altijd van gedroomd. Ik supporter altijd goed maar zal de tegenpartij of de scheidsrechter nooit uitschelden. Maar ik zal mijn zoon wel zeggen waar het op staat en hem positief aanmoedigen. Ikzelf vind het nodig om aanwezig te zijn, als er iets misloopt, ben je er dan ook bij. Ik zou heel graag hebben dat hij in zijn sport doorgaat, als hij zich kan schikken en past in een ploeg. Wat ik van de derde time vindt? Ik blijf gemakkelijk plakken (lacht). Maar het is wel erg belangrijk om sociale contacten te leggen,” besluit Kris.
(Johan Vandaele)